Interview
Wie is Yvonne van Vlerken?
Yvonne werd op 5 november 1978 geboren in het Nederlandse Krimpen aan de Lek (vlakbij Gouda). Ze volgde een sportopleiding en was 13 jaar werkzaam in de fitnessbranche als aerobics- en fitnessinstructrice. In 2000 deed ze mee met de Ultimate Fitness Challenge. Ondanks de goede sportresultaten haakte ze af op het onderdeel 'mannequin'. Hier ontdekte ze overigens wel dat ze over een enorme kracht op sportgebied beschikte en dus maakte ze de overstap naar duatlons. In 2005 volgde de overstap van duatlons (hardlopen en fietsen) naar triatlon (hardlopen, fietsen en zwemmen). Sindsdien behoort ze tot de wereldtop. In 2008 zette ze tijdens de Roth Challenge in Duitsland het wereld record Triatlon op haar naam (8:45:51 uur) en lukte het haar bovendien om in één seizoen tweemaal onder de negen uur te finishen. Iets wat nog geen enkele triatlete ooit eerder heeft gepresteerd.
Tijdens een trainingsstage op het eiland Lanzarote leerde ze haar huidige liefde, de Oostenrijker Thomas J. Vonach kennen. Hij werd haar manager en is zelf ook triatleet. Ze wonen samen in Oostenrijk. Op 11 oktober 2008 behaalde ze zilver tijdens de loodzware Ironman triatlon in Hawaii. Momenteel bereidt ze zich voor op een nieuw triatlon seizoen met onder meer wedstrijden in Australië, Singapore, Barcelona, Duitsland en natuurlijk Hawaii.
Haar hoofdsponsor Veltec ondersteunt haar met het beste materiaal dat er op de markt te vinden is en zorgt er zo voor, dat Yvonne zich volledig kan richten op haar sport en het verwezenlijken van haar dromen op triatlongebied.
Tijdens een trainingsstage op het eiland Lanzarote leerde ze haar huidige liefde, de Oostenrijker Thomas J. Vonach kennen. Hij werd haar manager en is zelf ook triatleet. Ze wonen samen in Oostenrijk. Op 11 oktober 2008 behaalde ze zilver tijdens de loodzware Ironman triatlon in Hawaii. Momenteel bereidt ze zich voor op een nieuw triatlon seizoen met onder meer wedstrijden in Australië, Singapore, Barcelona, Duitsland en natuurlijk Hawaii.
Haar hoofdsponsor Veltec ondersteunt haar met het beste materiaal dat er op de markt te vinden is en zorgt er zo voor, dat Yvonne zich volledig kan richten op haar sport en het verwezenlijken van haar dromen op triatlongebied.
Yvonne van Vlerken
Ga er maar aanstaan: 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en 42,2 km hardlopen. Een onmenselijke prestatie? Niet voor professioneel triatlete Yvonne van Vlerken. Haar lichaam gedijt juist het best op de lange afstand. Trainingsweken van 30 uur zijn voor haar eerder regel dan uitzondering. Ze hoort dan ook tot de absolute top van de multisport.
- Tijdens de immens zware Ironman triatlon in Hawaii van oktober vorig jaar veroverde je een mooie tweede plaats. Vertel eens hoe dat voelde?
"Ja, dat was natuurlijk geweldig! Een hoogtepunt in mijn carrière. Extra bijzonder was, dat mijn ouders erbij waren. Ik had me goed voorbereid met een hoogtetraining in het Amerikaanse Lake Tahoe. Zwemmen is mijn minst sterke onderdeel, dus daar heb ik extra op getraind. Mijn partner - tevens manager - Thomas Vonach had zelfs ter plekke een zwemtrainer geregeld. Jammer genoeg maakte ik in Hawaii toch nog tijdens het zwemmen een foutje, waardoor ik de groep kwijtraakte. Dat kostte mij flink wat minuten. Gelukkig kon ik die achterstand weer goedmaken tijdens het fietsen, mijn beste onderdeel. Ik wist zelfs de snelste fietstijd te realiseren! Uiteindelijk finishte ik in 9 uur en 21 minuten als tweede achter de Engelse Chrissie Wellington."
De Ironman in Hawaii is één van de zwaarste triatlons ter wereld. Er staat altijd veel wind, het parcours is zwaar en het is er heel warm. Yvonne: "Het was voor mij m'n debuut op dit eiland. En om dan tweede te worden, daar ben ik best trots op!"
Dagindeling
- Je hebt zelf ooit gezegd: 'dit is mijn wereld, hier leef ik voor'. Hoe ziet jouw wereld eruit?
"Bij het trainen zit er natuurlijk een groot verschil tussen de rustperiodes en de periodes waarin ik mij voorbereid op een wedstrijd. Tijdens een kalme periode train ik ongeveer 15 tot 20 uur per week. Mijn coach, Mario Huys, zorgt dan voor een afwisselend trainingsschema dat varieert tussen zwemmen, fietsen en hardlopen. Hierbij ligt het accent wel op de duurtraining; het zijn dus altijd lange afstanden. Daarnaast doe ik aan krachttraining om sterker te worden. Als ik me op een wedstrijd voorbereid train ik gemiddeld 30 tot 35 uur per week. Ik sta dan om zeven uur op. Voor het ontbijt werk ik meestal al m´n zwemprogramma af. Als het weer het toelaat doe ik dat - hier in Oostenrijk, waar ik woon - in een schitterend buitenbad van 50 meter. Wanneer het echter te koud is of anderszins slecht weer, neem ik geen enkel risico en train ik binnen. Want ik moet absoluut voorkomen dat ik kou vat."
Sociaal leven
Yvonne vervolgt: "Daarna maak ik een ontbijtje klaar en doe ik meteen wat werk op de computer. Zo kan mijn lichaam herstellen en laat ik ondertussen mijn koppie wat hersengymnastiek verrichten. Afhankelijk van wat er die dag op het trainingsschema staat, ga ik daarna hardlopen of bijvoorbeeld vier uurtjes fietsen. Vaak sluit ik mijn dag af met een uurtje krachttraining, gecombineerd met yoga. Daarnaast laat ik mij in het wedstrijdseizoen ook nog drie keer per week masseren om mijn lichaam sneller te laten herstellen en even tot rust te komen."
Heb je op deze manier nog wel tijd voor een sociaal leven?
Yvonne: "Nauwelijks, dat zou onmogelijk zijn! Ik ga bijna altijd vroeg naar bed, want mijn lichaam heeft per nacht zo´n 10 tot 11 uur slaap nodig. Dan functioneer ik het beste. Als je je zoveel inspant, is het namelijk heel belangrijk dat je lichaam de tijd krijgt om weer te herstellen. Wat dat betreft luister ik heel goed naar mijn eigen lijf. Als mijn trainer aan het eind van de dag bijvoorbeeld nog een fietstraining voorstelt en ik voel dat mijn benen te moe zijn, dan doe ik het niet. Dan ga ik naar huis en neem ik mijn rust."
Dieselmotor
- De meeste mensen vinden het al een hele prestatie om eens in hun leven aan een hele marathon deel te nemen en zijn blij als ze na vier of vijf uur de finish bereiken. Jouw lichaam is dan net lekker opgewarmd. Over een triatlon doe je gemiddeld negen uur en de afsluitende marathon loop je dan ook nog vaak onder de drie uur. Hoe houd je dat vol? "Het grappige is, dat wanneer ik een halve triatlon doe, mijn eindtijd precies de helft is van de tijd die ik nodig heb voor een hele triatlon. Terwijl je gemiddeld genomen 10% sneller zou moeten zijn in een halve. Ik dus niet. Ik ben eigenlijk beter in de langere afstanden. Je kunt me zo'n beetje vergelijken met een dieselmotor die, als ie eenmaal goed warm is, lekker door wil gaan. Maar het is ook niet zo dat ik negen uur lang op de top van mijn kunnen bezig ben, hoor. Het is wel afzien, maar in mijn beleving minder erg dan bij een wedstrijd van pakweg twee uur, waarin je wél twee uur lang moet pieken en op maximale kracht je wedstrijd moet afdraaien."
Visualiseren
- Je hebt ooit gezegd dat het verschil tussen wel of geen podiumplek vooral een mentale kwestie is. Leg eens uit?
"De vrouwen met wie ik op topniveau strijd hebben allemaal de beste materialen, de beste trainers, ze zijn super voorbereid en hebben veel talent. Uiteindelijk gaat het daarom voor het 'verschil' alleen nog om het deel dat tussen je oren zit. Dat deel bepaalt of je een podiumplaats behaalt of niet. Tijdens de strijd is het ontzettend afzien. De vraag is dus: wat kan je aan, hoe diep zit je wil om te winnen? We maken niet alleen zelf foutjes in het heetst van de strijd, het kan ook gebeuren dat de organisatie fouten maakt. Dat het parcours bijvoorbeeld niet precies klopt qua afstand. Zaken waar we allemaal mee te maken kunt krijgen. Dus: hoe ga je daarmee om? Laat je je uit het veld slaan of kun je het loslaten? Je mentaliteit is dus van essentieel belang." Ze vervolgt: "Verder bereid ik mij altijd tot in de puntjes voor. Met name kort voor een wedstrijd mediteer ik veel en neem ik in gedachten elke meter van het parcours door. Liggend op bed visualiseer ik dus vooraf al mijn wedstrijd. Maar ook ter plekke laat ik niets aan toeval over. Ik weet van te voren precies hoe ik mijn wissels ga doen, waar ik eet, waar ik drink etcetera."
Hoog energieverbruik
- Over eten gesproken, waaruit bestaat je voeding?
"Tijdens de race is het van belang om je energie continue op peil te houden. Ik drink dus veel energiedranken, eet veel energierepen. Ook die gels zijn een geweldige uitvinding. Je slikt ze zó weg en ze staan voor 80 kcal per zakje. Als je je negen uur lang inspant is het logisch dat je ook heel veel energie verbruikt, die je tijdens de race moet blijven aanvullen. Ik drink bewust nooit gewoon kraanwater, maar altijd 'Aquadraat'. Dat water bevat extra zuurstof. Als ik daar genoeg van drink, heb ik veel minder last van krampen.
Thuis probeer ik natuurlijk ook zo gezond mogelijk te eten. Mijn grootste zonde is chocola. Maar een mens heeft ook dingen nodig om van te genieten, toch? Daarnaast eet ik geen vlees, wel vis, veel fruit en groenten. Alcohol gebruik ik zelden of nooit. Wanneer je echter grotendeels in een land als Oostenrijk woont, is een gezellig glaasje wijn bij het eten soms niet te vermijden. In zo'n geval drink ik liefst een zoete witte, ha ha!"
Passie
- Je bent vorig jaar 30 geworden. Op triatlon gebied bereiken de meeste vrouwen hun top tussen de 30 en 35 jaar. Een positief toekomstbeeld voor jou dus.
"Inderdaad, ik heb het gevoel dat ik in de bloei van mijn leven sta. Ik heb de afgelopen jaren geweldige resultaten behaald en zie nog steeds verbetering. Daarnaast heb ik het heel erg naar mijn zin in Oostenrijk, waar ik sinds vorig jaar met mijn partner Thomas woon. We zijn allebei zeer gedreven door de triatlon sport en motiveren elkaar enorm. Maar we kunnen ook genieten van onze rust, of van een mooie wandeling door de natuur. We zijn ook maar gewone mensen! Alleen wel met een enorme passie, een passie voor één van de zwaarste, maar mooiste sporten die er is."
"Ja, dat was natuurlijk geweldig! Een hoogtepunt in mijn carrière. Extra bijzonder was, dat mijn ouders erbij waren. Ik had me goed voorbereid met een hoogtetraining in het Amerikaanse Lake Tahoe. Zwemmen is mijn minst sterke onderdeel, dus daar heb ik extra op getraind. Mijn partner - tevens manager - Thomas Vonach had zelfs ter plekke een zwemtrainer geregeld. Jammer genoeg maakte ik in Hawaii toch nog tijdens het zwemmen een foutje, waardoor ik de groep kwijtraakte. Dat kostte mij flink wat minuten. Gelukkig kon ik die achterstand weer goedmaken tijdens het fietsen, mijn beste onderdeel. Ik wist zelfs de snelste fietstijd te realiseren! Uiteindelijk finishte ik in 9 uur en 21 minuten als tweede achter de Engelse Chrissie Wellington."
De Ironman in Hawaii is één van de zwaarste triatlons ter wereld. Er staat altijd veel wind, het parcours is zwaar en het is er heel warm. Yvonne: "Het was voor mij m'n debuut op dit eiland. En om dan tweede te worden, daar ben ik best trots op!"
Dagindeling
- Je hebt zelf ooit gezegd: 'dit is mijn wereld, hier leef ik voor'. Hoe ziet jouw wereld eruit?
"Bij het trainen zit er natuurlijk een groot verschil tussen de rustperiodes en de periodes waarin ik mij voorbereid op een wedstrijd. Tijdens een kalme periode train ik ongeveer 15 tot 20 uur per week. Mijn coach, Mario Huys, zorgt dan voor een afwisselend trainingsschema dat varieert tussen zwemmen, fietsen en hardlopen. Hierbij ligt het accent wel op de duurtraining; het zijn dus altijd lange afstanden. Daarnaast doe ik aan krachttraining om sterker te worden. Als ik me op een wedstrijd voorbereid train ik gemiddeld 30 tot 35 uur per week. Ik sta dan om zeven uur op. Voor het ontbijt werk ik meestal al m´n zwemprogramma af. Als het weer het toelaat doe ik dat - hier in Oostenrijk, waar ik woon - in een schitterend buitenbad van 50 meter. Wanneer het echter te koud is of anderszins slecht weer, neem ik geen enkel risico en train ik binnen. Want ik moet absoluut voorkomen dat ik kou vat."
Sociaal leven
Yvonne vervolgt: "Daarna maak ik een ontbijtje klaar en doe ik meteen wat werk op de computer. Zo kan mijn lichaam herstellen en laat ik ondertussen mijn koppie wat hersengymnastiek verrichten. Afhankelijk van wat er die dag op het trainingsschema staat, ga ik daarna hardlopen of bijvoorbeeld vier uurtjes fietsen. Vaak sluit ik mijn dag af met een uurtje krachttraining, gecombineerd met yoga. Daarnaast laat ik mij in het wedstrijdseizoen ook nog drie keer per week masseren om mijn lichaam sneller te laten herstellen en even tot rust te komen."
Heb je op deze manier nog wel tijd voor een sociaal leven?
Yvonne: "Nauwelijks, dat zou onmogelijk zijn! Ik ga bijna altijd vroeg naar bed, want mijn lichaam heeft per nacht zo´n 10 tot 11 uur slaap nodig. Dan functioneer ik het beste. Als je je zoveel inspant, is het namelijk heel belangrijk dat je lichaam de tijd krijgt om weer te herstellen. Wat dat betreft luister ik heel goed naar mijn eigen lijf. Als mijn trainer aan het eind van de dag bijvoorbeeld nog een fietstraining voorstelt en ik voel dat mijn benen te moe zijn, dan doe ik het niet. Dan ga ik naar huis en neem ik mijn rust."
Dieselmotor
- De meeste mensen vinden het al een hele prestatie om eens in hun leven aan een hele marathon deel te nemen en zijn blij als ze na vier of vijf uur de finish bereiken. Jouw lichaam is dan net lekker opgewarmd. Over een triatlon doe je gemiddeld negen uur en de afsluitende marathon loop je dan ook nog vaak onder de drie uur. Hoe houd je dat vol? "Het grappige is, dat wanneer ik een halve triatlon doe, mijn eindtijd precies de helft is van de tijd die ik nodig heb voor een hele triatlon. Terwijl je gemiddeld genomen 10% sneller zou moeten zijn in een halve. Ik dus niet. Ik ben eigenlijk beter in de langere afstanden. Je kunt me zo'n beetje vergelijken met een dieselmotor die, als ie eenmaal goed warm is, lekker door wil gaan. Maar het is ook niet zo dat ik negen uur lang op de top van mijn kunnen bezig ben, hoor. Het is wel afzien, maar in mijn beleving minder erg dan bij een wedstrijd van pakweg twee uur, waarin je wél twee uur lang moet pieken en op maximale kracht je wedstrijd moet afdraaien."
Visualiseren
- Je hebt ooit gezegd dat het verschil tussen wel of geen podiumplek vooral een mentale kwestie is. Leg eens uit?
"De vrouwen met wie ik op topniveau strijd hebben allemaal de beste materialen, de beste trainers, ze zijn super voorbereid en hebben veel talent. Uiteindelijk gaat het daarom voor het 'verschil' alleen nog om het deel dat tussen je oren zit. Dat deel bepaalt of je een podiumplaats behaalt of niet. Tijdens de strijd is het ontzettend afzien. De vraag is dus: wat kan je aan, hoe diep zit je wil om te winnen? We maken niet alleen zelf foutjes in het heetst van de strijd, het kan ook gebeuren dat de organisatie fouten maakt. Dat het parcours bijvoorbeeld niet precies klopt qua afstand. Zaken waar we allemaal mee te maken kunt krijgen. Dus: hoe ga je daarmee om? Laat je je uit het veld slaan of kun je het loslaten? Je mentaliteit is dus van essentieel belang." Ze vervolgt: "Verder bereid ik mij altijd tot in de puntjes voor. Met name kort voor een wedstrijd mediteer ik veel en neem ik in gedachten elke meter van het parcours door. Liggend op bed visualiseer ik dus vooraf al mijn wedstrijd. Maar ook ter plekke laat ik niets aan toeval over. Ik weet van te voren precies hoe ik mijn wissels ga doen, waar ik eet, waar ik drink etcetera."
Hoog energieverbruik
- Over eten gesproken, waaruit bestaat je voeding?
"Tijdens de race is het van belang om je energie continue op peil te houden. Ik drink dus veel energiedranken, eet veel energierepen. Ook die gels zijn een geweldige uitvinding. Je slikt ze zó weg en ze staan voor 80 kcal per zakje. Als je je negen uur lang inspant is het logisch dat je ook heel veel energie verbruikt, die je tijdens de race moet blijven aanvullen. Ik drink bewust nooit gewoon kraanwater, maar altijd 'Aquadraat'. Dat water bevat extra zuurstof. Als ik daar genoeg van drink, heb ik veel minder last van krampen.
Thuis probeer ik natuurlijk ook zo gezond mogelijk te eten. Mijn grootste zonde is chocola. Maar een mens heeft ook dingen nodig om van te genieten, toch? Daarnaast eet ik geen vlees, wel vis, veel fruit en groenten. Alcohol gebruik ik zelden of nooit. Wanneer je echter grotendeels in een land als Oostenrijk woont, is een gezellig glaasje wijn bij het eten soms niet te vermijden. In zo'n geval drink ik liefst een zoete witte, ha ha!"
Passie
- Je bent vorig jaar 30 geworden. Op triatlon gebied bereiken de meeste vrouwen hun top tussen de 30 en 35 jaar. Een positief toekomstbeeld voor jou dus.
"Inderdaad, ik heb het gevoel dat ik in de bloei van mijn leven sta. Ik heb de afgelopen jaren geweldige resultaten behaald en zie nog steeds verbetering. Daarnaast heb ik het heel erg naar mijn zin in Oostenrijk, waar ik sinds vorig jaar met mijn partner Thomas woon. We zijn allebei zeer gedreven door de triatlon sport en motiveren elkaar enorm. Maar we kunnen ook genieten van onze rust, of van een mooie wandeling door de natuur. We zijn ook maar gewone mensen! Alleen wel met een enorme passie, een passie voor één van de zwaarste, maar mooiste sporten die er is."
